قرار تنهايی ما،روز جدايی،فردا بود

خلاصه فردا واسه ما شروع كل دردا بود

فردا قرار بود من و تو از همديگه جدا بشيم

فردا قرار بود همدم گريه ی بی صدا بشيم

از تو چه پنهون گل من،من خيلی وقته بی توام

ديروز و فردا نداره،برام چه سخته،بی توام

يادش به خير قلب تو بود برای من سنگ صبور

می خواستم عاشقت كنم،هر جور شده،حتی به زور

حالا كه نيستی لااقل تسكين به قلب من بده

اون كه نخواست پيشم باشی،حالا كجاست صبرم بده؟

چه جوری باور بكنم رقيب من نازت كنه

شبا كنارت بخوابه،از خواب بيدارت كنه

يادته كه زير بارون تو دعا كردی بميرم

منم قول دادم كه ديگه عكست و بغل نگيرم

تو دعات گرفت و مردم،اما عاشقم هنوزم

با همون يه قاب عكست می گذرونم شب و روزم

لحظه های آخر تو می ره از يادم به سختی

بدرقت اومدم اما دست تكون ندادی رفتی

يه دل خوشی دارم هنوزم حالا كه دارم می ميرم

هر وقت كه بارون بباره تو رو كنارم می بينم

نگا به چشم خيس من،به عشق پاكم نكنيد

رفيق من رفته سفر،چند روزی خاكم نكنيد

شايد خوشش نياد كه من،تو خاك و خون پيرنم

مردم،چرا اون نمي ياد با گل سرخ به ديدنم

توقع داشتم می ميرم حداقل نگا كنه

حتی نيومد نزديك با جسم من وداع كنه

آن که مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت

خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد

چته آسمون دوباره،كم آوردی باز ستاره؟

اشك نريز اخماتو واكن به خدا فايده نداره

می گن اشك اگه بريزی سبكت می كنه اما

اونی كه گذاشته رفته كی ما رو به ياد می ياره

انقدر بارون مي ريزی به تو شك می كنه مهتاب

كه ديشب بوده تابستون وليكن امشب بهاره

دلت و بزن به دريا تا بشی تنهای تنها

يا شايد خدا بخواد و بكنه بهت اشاره

اگه اون يه كم دوست داشت بی خدافظی نمی رفت

دعا كن خدا تلافی سر قلبش در نياره

اگه بی وفا نبود كه واسه تو عزيز نمی شد

اونی كه بشكنه اما بمونه اون موقع ياره

آسمون ديگه تموم كن گريه رو فقط دعا كن

كه خدای آسمونا هيچ روزی تنهاش نذاره

با تمام ندیدنت هرگز به نبودنت عادت نخواهم کرد